Maoist Killed In Encounter In AoB

A Maoist leader was reported to have been killed in police firing in the wee hours of Saturday across Andhra-Odisha border (AoB).

Visakhapatnam: A Maoist leader was reported to have been killed in police firing in the wee hours of Saturday across Andhra-Odisha border (AoB). The District Voluntary Force (DVF), an anti-naxal police wing of the Odisha State government, stumbled upon an armed Maoist squad when the police were on search operation in the forests of Kappatotti in the Chitrakonda police station limits. In the crossfire that ensued, one Chinnabbai, a commander of the Maoist armed squad of the AoB division reported to have been killed. According to reports from Odisha, the body of the deceased was sent to the district headquarters Malkangiri for post-mortem and for other proceedings.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

హత్యలను సమర్థించే ప్రమాదకర ధోరణి

సంజయ

ఒకరిని చంపడం ఎప్పుడూ తప్పే. కానీ యుద్ధంలో అది ఒక అవసరం. ఒకే పని అనైతికమూ, అవసరమూ ఎలా అవుతుంది? తన అఫ్ఘానిస్తాన్ రోజుల్నిజ్ఞాపకాలనుంచి చెరిపెయ్యడానికి ఎన్నో ఏళ్లుగా ప్రయత్నిస్తున్న మెరైన్ కెప్టెన్ తిమోతి కుడో 2103, జనవరి 25న వాషింగ్టన్ పోస్ట్ లో ఒక వ్యాసం రాస్తూ తనను తాను ఇదే ప్రశ్న వేసుకున్నాడు. మనం కూడా అలాంటి పరిస్థితిలోనే ఉన్నాం. మల్కాన్ గిరి ఎన్ కౌంటర్ లో మరణించిన మావోయిస్టుల కుటుంబాలపై సానుభూతి చూపుతున్నవారు, 2008లో బలిమెల అడవిలో ఒక బోటులో ప్రయాణిస్తున్న 32 మంది గ్రే హౌండ్స్ కానిస్టేబుళ్లతో సహా 38 మందిని మావోయిస్టులు రాకెట్లతో దాడి చేసి చంపినప్పుడు కంట తడి పెట్టి ఉండకపోవచ్చు. ఈ మృతుల కుటుంబాలు అప్పటినుంచీ ఏటా జూన్ 30 న వీరి సంస్మరించుకుంటున్నారు.  ఇదే ఆంధ్ర-ఒడిశా(ఏ ఓ బీ)సరిహద్దుల్లో జరిగిన ఈ ఘటనకు దుఃఖించినవారే ఇప్పుడు మావోయిస్టులను చంపడం ద్వారా తగిన ప్రతీకారం తీర్చుకున్నామని  భావిస్తున్నారు.

మరోసారి తిమోతి దగ్గరకు వెడదాం. అతను న్యూయార్క్ యూనివర్సిటీలో గ్రాడ్యుయేషన్ చేస్తుండగా సైన్యంలో చేర్చుకుని 2009లో ఇరాక్ కు, 2010లో అఫ్ఘానిస్తాన్ కు  పనిచేయడానికి పంపించారు. అతను మనుషుల్ని చంపడానికి సైనికుడిగా శిక్షణ పొందినవాడు. ఒక రోజున అతనూ, అతని సహచరుడు ఒక వీధిలో నిలబడి ఉన్నారు. ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు సైకిల్ మీద వస్తూ కనిపించారు. తిమోతీ, అతని సహచరుడు ఇచ్చిన సంకేతాలను వాళ్ళు అర్థం చేసుకోలేకపోయారు. దాంతో సైనిక నిబంధనలను పాటిస్తూ తిమోతీ వాళ్ళిద్దరినీ కాల్చి చంపేశాడు. వాళ్ళలో ఒకతనికి పదహారేళ్లు కూడా లేవు. అప్పటినుంచీ వాళ్ళిద్దరి గురించిన ఆలోచనే ప్రతి రోజూ నన్ను వెంటాడుతూ వచ్చిందని తిమోతీ అంటాడు. “ఒక్కోసారి పుస్తకం చదువుతున్నా, సినిమా చూస్తున్నా వాళ్ళే నా ఆలోచనల్లోకి చొరబడేవారు. స్నానం చేస్తున్నప్పుడు, నేనుండే బ్రూక్లిన్ వీధిలో నడుస్తున్నప్పుడు మరీ ఎక్కువగా గుర్తొస్తూ ఉంటారు” అని అతను రాశాడు. “ఎవరినీ నీవు చంపవద్దు” అన్న బైబిల్ వాక్యం గుర్తొస్తూ ఉంటుందని కూడా చెప్పుకున్నాడు.

ఇందులో ఆశ్చర్యం ఏమీ లేదు. యుద్ధంలో విధ్యుక్తధర్మంగా జనాన్ని చంపే సైనికుడు కూడా ఆ తర్వాత భావోద్వేగ సమస్యల్ని ఎదుర్కొంటాడు. అయితే మన దగ్గర నక్సలైట్లను లేదా మావోయిస్టులను చంపిన ఏ పోలీస్ అధికారీ అలాంటి భావోద్వేగానికి లోనై  నిద్ర పోలేని, తిండి తినలేని, హాయిగా నవ్వలేని పరిస్థితిని ఎదుర్కొన్నట్టు ఎప్పుడూ వినలేదు. కానీ అమెరికాలో మాజీ సైనికులు అలాంటి డిప్రెషన్ కు గురవుతూ ఉంటారు. అమెరికాలో ఆత్మహత్యకు పాల్పడే ప్రతి అయిదుగురిలో ఒకరు మాజీ సైనికుడే నని, అక్కడి మాజీ సైనికుల వ్యవహారాల శాఖ అంటోంది. అమెరికా జనాభాలో మాజీ సైనికులు 13 శాతం మాత్రమే. యుద్ధంలో మాకు తగిలే శారీరక గాయాలకన్నా నైతికంగా తగిలే గాయమే ఎక్కువ ప్రాణాంతకంగా ఉంటుందని తిమోతీ అంటాడు. టైమ్స్ నౌ లో అర్నబ్ గోస్వామి షో లో తెల్లని మీసాలు ఉన్న ఒక మాజీ సైనికాధికారి వేలు ఆడిస్తూ పాకిస్తాన్ కు తగిన గుణపాఠం చెబుతామని గట్టిగా అరవడం చూస్తుంటాం. ఒక భారత సైనికుని మృతదేహాన్ని వాళ్ళు నరికి ఛిద్రం చేస్తే భారత సైన్యం పది మంది పాకిస్తానీ సైనికుల మృతదేహాల్ని అలాగే చేస్తుందని ఆయన పెద్ద గొంతుతో ప్రకటించాడు.

పాక్ ఆక్రమిత కాశ్మీర్ లో ఉగ్రవాదులను చంపడానికి సర్జికల్ దాడులు జరిగినప్పటినుంచీ దేశంలో హింసకు అనుకూలంగా ఉద్ఘాటనలు రోజు రోజుకీ పుంజుకుంటూనే ఉన్నాయి. హతులైన సైనికుల కుటుంబాలలోని వ్యక్తులు ఇంతకు ఇంత ప్రతీకారాన్ని-బద్లా-ను తీర్చుకుంటామని ప్రతిజ్ఞ చేస్తున్న దృశ్యాలను టీవీ చానెళ్లలో చూపిస్తున్నారు. అలాగే, మావోయిస్టు నాయకులనుంచి కూడా అలాంటి ప్రకటనలే వస్తున్నాయి. ప్రతీకారం తీర్చుకుంటామనీ, ఏపీ ముఖ్యమంత్రి నారా చంద్రబాబు నాయుడిపైనా, ఆయన కుటుంబసభ్యులపైనా, రాజకీయ సహచరులపైనా గురి పెడతామని అంటున్నారు. 2010లో ఛత్తీస్ గఢ్ అడవుల్లో 76 మంది సీ ఆర్ పి ఎఫ్ జవాన్లను మావోయిస్టులు ఊచకోత కోసినప్పుడు జె ఎన్ యూ క్యాంపస్ లో పండుగ చేసుకున్నట్టు వార్తలు వచ్చాయి. వామపక్ష తీవ్రవాదాన్ని సమర్థించేవారు మావోయిస్టులు భద్రతాదళాలను హతమార్చినప్పుడు నిశ్శబ్దం పాటిస్తూ ఉంటారు. జిహాద్, వామపక్ష తీవ్రవాదం ఒకవైపు; రాజ్య హింస మరోవైపు సమాజాన్ని నిట్టనిలువునా చీల్చుతున్నాయి. అవతలి పక్షం వాదంలో ఏమైనా సహేతుకత ఉందేమో చూద్దామన్న దృష్టికానీ, ఆ సహనం కానీ ఏ పక్షంలోనూ లేదు.

ఆర్కే భార్య, మున్నా తల్లి పద్మ కొడుకు మృతదేహం మీద వాలి రోదిస్తున్న దృశ్యాన్ని చూసి ఎవరూ చలించకుండా ఉండలేరు. ఎన్ కౌంటర్ లో మరణించిన గ్రే హౌండ్స్ కానిస్టేబుల్ అబూ బకర్ ఇంట్లో కనిపించిన శోక దృశ్యాలూ అలాగే చలింపజేస్తాయి.  ఇవి చూసిన తర్వాత,  ఎలాంటి హత్య అయినా తప్పేనన్న భావనకు తిమోతీ కుడో లానే ప్రతి ఒకరూ వస్తారు. భారత రాజ్యాంగం ప్రతి ఒకరికీ జీవించే హక్కు ఇచ్చింది. ఎవరికీ, చివరికి రాజ్యానికి కూడా అది చంపే హక్కు  ఇవ్వలేదు. అయితే, తన కొడుకును చూసి గర్విస్తున్నాననీ, అన్యాయానికీ, అణచివేతకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుతూ అతను తన ప్రాణాలను అర్పించాడన్న పద్మ మాటలనూ విస్మరించలేం.

ప్రజాసామ్యంపై విశ్వాసం ఉన్న ఏ వ్యక్తి అయినా హత్యలకు, ప్రతీకారానికి, పేదరికానికి, దోపిడీకి తావులేని సమాజాన్ని కోరుకుంటాడు. వర్గపోరాటానికీ, హింసకూ వ్యతిరేకంగా హామీ ఇవ్వగలిగింది న్యాయం విలసిల్లే సమాజం మాత్రమే. అణచివేతకు, దోపిడీకి వ్యతిరేకంగా ప్రాణాలను అర్పించడానికి సిద్ధపడే మావోయిస్టుల నిస్వార్థాన్ని, త్యాగాన్ని ఎవరూ ప్రశ్నించలేరు. కానీ ప్రజాస్వామ్యం రాజ్యాంగానికీ, చట్టబద్ధ పాలనకూ అత్యధిక ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది. మరే హక్కు కన్నా, జీవించే హక్కు(భద్రతాదళాలకు చెందిన వ్యక్తి అయినా, మావోయిస్టు అయినా సరే)కు ఎక్కువ విలువ నిస్తుంది. రాజ్యానికే గానీ, తీవ్రవాదులకే కానీ అది చంపే అధికారం ఇవ్వదు. చట్టాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకునే అధికారాన్ని ఎవరికీ అనుమతించదు. కాశ్మీర్ లోయలోనే కానీ, మధ్యభారతంలోనే కానీ, ఈశాన్యభారతంలోనే కానీ జాతీయవాదం, దేశభక్తి పేరుతో సాధారణ పౌరులను చంపడాన్ని కూడా సమర్థిస్తున్న తీరు చూస్తే, ఈ దేశ భవిష్య చిత్రం భయం గొలుపుతోంది.

అమెరికా మాజీ సైనికులు కనీసం పశ్చాత్తాపానికైనా లోనవుతుంటారు. మన మాజీ సైనికులు మాత్రం మౌనమైనా పాటిస్తారు, లేదా శత్రువును అంతమొందించి తీరాలన్న సిద్ధాంతాన్ని సమర్థిస్తారు. కేవలం ఎన్నికలలో గెలవడం లక్ష్యంగా మన రాజకీయనాయకులు పరిమిత యుద్ధానికి దిగడానికి కూడా  వెనకాడరు. “అంతర్గత భద్రతకు అతి పెద్ద ముప్పు”గా మావోయిస్టులను యూపీయే ప్రభుత్వం పేర్కొని, ఉగ్రవాద సంస్థగా మావోయిస్టు పార్టీపై ముద్ర వేసింది కనుక, పాకిస్తాన్ గడ్డ మీంచి పనిచేసే ఉగ్రవాదులతో సమానంగా వారినీ శత్రువులుగా చూడడం జరుగుతోంది. శత్రువును ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ చంపవలసిందే కనుక మావోయిస్టులపై కనికరం చూపించాల్సిన అవసరం లేదు…యుద్ధంలో పాటించవలసిన నీతి నియమాలు ఏవీ ఇక్కడ వర్తించవు. …ఇదీ వైఖరి. మల్కాన్ గిరి జిల్లాలో ఒక మారుమూల ప్రదేశంలో నిద్రపోతున్న మావోయిస్టులపై గ్రే హౌండ్స్ జరిపిన దాడిని కూడా సమర్థించే స్థాయికి మితవాదుల వాదన వెళ్లింది. ఇలాంటి మానసిక ధోరణి, ఇలాంటి ఉన్మత్త తర్కం దేశాన్ని ఎటు తీసుకెడుతుంది?

Leave a Reply

Your email address will not be published.

CPI demands judicial probe into encounters

  • Condemns killing of Maoists on AP-Odisha border

Hyderabad: CPI National General Secretary Suravaram Sudhakar Reddy has expressed serious concern at the serial alleged killings of Maoists in Andhra Pradesh-Odisha border in the last three days.

Addressing the media along with CPI Telangana State Secretary Chada Venkat Reddy, former MP Aziz Pasha and Erla Narsimha at the state party office Makhdoom Bhavan in Hyderabad on Friday, Sudhakar Reddy condemned the AOB killing of Maoists by the police.

The word ‘encounter’ is ridiculous as 34 Maoists and a constable were killed on the spot, he observed. He suspected that the police might have arrested the Maoists earlier and killed them point blank in utter violation of norms.

The CPI leader said the police had claimed that 34 Maoists were killed in the encounters in three days. But the civil liberties organizations and relatives of the victims were alleging that the Maoists were either poisoned to death or killed after taken into custody.

The CPI national leader observed that the circumstantial evidence did not support that 34 Maoists and one constable were killed in the encounter. It appears there was a possibility of Maoists being arrested and gunned down. “The CPI severely condemns these highhanded killings in the name of encounters. CPI demands judicial inquiry into the whole incident”, he said.

The CPI also condemned the threat to Andhra Pradesh Chief Minister N Chandrababu Naidu and his family members through a letter by Maoists or their supporters. Many believe that it was a fake encounter. However, targeting political leaders or individuals is condemnable, he said.

“The CPI condemns the attack on Manish Kunjam, CPI leader and president of All India Adivasi Mahasabha at Jagadalpur (Chhattisgarh) in the name of police-sponsored organization Agni. Police and the government are denying civil liberties to Adivasis in Bastar area and unleashing terror against the common people, he fumed. The CPI is the main target of Bastar IGP Kalluri and we demand inquiry into the attack on Manish Kunjam and action should be taken against the IGP, who is sponsoring the terror”, he added. 

The CPI leader also rejected the RSS charge against Communists during their meet at Hyderabad. “First, they attacked the minorities, Dalits and now are targeting Communists as anti-Hindu,” Sudhakar Reddy said. Left is not supporting or opposing any religion and is for secularism in the country, he added.

-NSS

Leave a Reply

Your email address will not be published.